เทคโนโลยีก้าวไกลแต่ใจไปไม่ทัน

ยุคนี้อาจจะยังไม่ถึงกับจะเรียกว่าเป็นยุคดิจิตอล แต่หลายอย่างเปลี่ยนไปจากเดิมมาก คำว่าดิจิตอล มีการนำมาต่อท้ายเทคโนโลยีต่างๆ มากมายหลากหลายขึ้นกว่าแต่ก่อน ที่เห็นกันชัดๆ ในปัจจุบันนี้คือ ทีวีดิจิตอล ก่อนนั้นจะเป็น โทรศัพท์ดิจิตอล พัดลมดิจิตอล เครื่องบินดิจิตอล หรือแม้แต่รถยนต์ดิจิตอล

เทคโนโลยีก้าวไกลแต่ใจไปไม่ทัน

แต่ถึงกระนั้น แม้เทคโนโลยีจะก้าวไกลไปแค่ไหนก็ตาม แต่ปัญหาคือ เราไม่ได้พัฒนาจิตใจมนุษย์ ให้ก้าวหน้าไปเหมือนกับระบบเทคโนโลยีทั้งหลายแหล่ในปัจจุบัน แต่การสร้างเทคโนโลยีกลับมุ่งหวังเพียงเพื่อ แก้ปัญหาความขี้เกียจ ของคน ซึ่งนี่เองเป็นวัตถุประสงค์หลักในการพัฒนาเทคโนโลยี

ส่วนไหนที่สามารถแก้ปัญหาและตอบโจทย์ความขี้เกียจของคนได้มากที่สุด สิ่งนั้นผลิตภัณฑ์ชิ้นนั้นจะถูกให้ความนิยมกันอย่างแพร่หลาย

แต่ยังไม่เห็นมีใครเคยสร้างนวัตกรรมอะไรเพื่อมาทำการปฏิวัติจิตใจ ปรับเปลี่ยนพฤติกรรม หรือสนับสนุนจิตใจให้ดีและสวยหรูเหมือนดิจิตอลล้ำค่า เพราะหากปล่อยไว้ ไม่นานภาวะจิตใจของมนุษย์ทั้งหลายอาจจะยิ่งตกต่ำเตี้ยเรี่ยดินไปเรื่อยๆ เป็นแน่ หากมองในภาพรวม การปฏิรูปประเทศไทย หลักๆ ต้องเรียกว่าเป็นนิยามเน้นหนักเลยคือ การพัฒนาจิตใจมนุษย์ ให้มีระดับสูงขึ้นมากกว่าเดิม เป็นสิ่งสำคัญ เพราะปัญหาหลายอย่างมักถูกครอบงำดวยการคิด แยกแยะ และต่างๆ แต่สุดท้ายแล้ว จิตใจและความเสียสละ จะเป็นตัววัดผลกรรมเหล่านั้นว่าจะเอนเอียงไปในทิศทางใด

ปัญหาที่ร้ายแรงที่สุดในสังคมประเทศไทยคือ ความเห็นแก่ตัว เมื่อมีมาก ก็จะสร้างผลกระทบได้อย่างมหาศาล ไม่ต้องไปหวังที่จะพัฒนาอะไรทั้งหลายหรอก หากยังไม่มีการพัฒนาจิตใจ ต่อให้มีซักร้อยล้านโครงการปฏิรูป ก็ล้มไม่เป็นท่า หากจิตใจคนยังไม่มีความเสียสละเลย แต่มีความเห็นแก่ตัวที่มากและรุนแรง


Social Comment

Loading Facebook Comments ...

Leave a Reply